این نشست در ابتدا با سخنرانی احمد پژمان آغاز شد. وی در مورد چگونگی شکل گیری این دوسالانه گفت: آقایان دیبازر و ا میر اسلامی اولین کسانی بودند که ایده این جایزه را در سر داشتند. از آنجا که در محیط هنری ایران موسیقی ایرانی و علمی را به شدت مورد بی توجهی دیدم و چون قصد داشتم کاری کنم که جوانانی که مجالی برای عرض اندام ندارند بتوانند شناخته شوند علی رغم میل اولیه با این دوسالانه موافقت کردم.
او افزود: به اعتقاد من در شرایطی زندگی می کنیم که عمده توجه آهنگسازان و موسیقیدانان معطوف موسیقی های غربی است و متاسفانه از همه ظرفیت های جغرافیایی موسیقی ایران استفاده نمی شود. امیدوارم این جایزه بتواند مجالی برای عرض اندام استعدادهای جوان ما باشد.
احمد پژمان ادامه داد: هر نقطه ای از ایران موتیف های بکر و دست نخورده ای در زمینه موسیقی دارد، باید کاری کرد که حتی موسیقی سمفونیک ما هم به گونه ای بومی سازی شود.
او با نگاهی جهان وطنی به موسیقی گفت: توجه ویژه را در کنار این نگاه جهان وطنی باید معطوف به موسیقی وطن خودمان کنیم.
در ادامه این نشست هوشنگ کامکار در پاسخ به این پرسش که چه تفاوتی میان این دوسالانه آهنگسازی با جشنواره موسیقی فجر وجود داشت که داوری آن را قبول کرده اید، گفت : بانی و برگزار کننده این دوسالانه نهادی کاملا مستقل و بدون هیچ وابستگی ارگانی و دولتی است. شانیت احمد پژمان همان حفظ این استقلال است. از طرفی چون جوانان در این دوسالانه شرکت می کنند و جوان گرایی دغدغه اصلی من است خواستم که در این دوسالانه حضور داشته باشم.
هوشنگ کامکار ادامه داد: این دوسالانه را هنرمندانی برگزار می کنند که همراهی شان کاملا از روی عشق و علاقه است. در این دوسالانه برندگان بدون هیچ قضاوت قبلی و بدون توجه به پشینه اشان انتخاب می شوند.
امین هنرمند، دبیر دوسالانه احمد پژمان در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران که پرسیده بود آیا در دوره های بعد شاهد تغییراتی در عرصه رقابتی خواهیم بود، گفت: ترکیب سازی انتخاب شده برای این مسابقه ثابت نخواهد بود و بدون شک با توجه به تجربیات این دوره در دوره بعد تغییراتی اساسی و عمده را اعمال خواهیم کرد.
وی ادامه داد: ممکن است در سال های آینده از سازهای ایرانی هم در مقاطع مختلف مسابقه استفاده کنیم. عمده توجه ما نگاه ویژه به موسیقی خودمان است.
وی در ادامه گفت: همه آثار برگزیده به صورت کنسرتی اجرا خواهد شد که این کنسرت بیشتر جنبه آموزشی برای شرکت کنندگان دارد.
در ادامه این نشست خبرنگار موسیقی ایسکانیوز از احمد پژمان پرسید با توجه به نگاه ویژه ای که به موتیف های موسیقی ایرانی دارید و با توجه به قابلیت های سازهای انتخاب شده برای این مسابقه آیا می توان چنین نتیجه گرفت که نگاه گزینشی هیئت داوران بیشتر معطوف به قطعاتی است که از بافتی کنترپوانتیک برخوردارند تا هارمونیک؟ که احمد پژمان پاسخ داد: نگاهی همه جانبه خواهیم داشت. به تمامی موارد و نقاط قوت و ضعف آثار نگاهی یکسان و زیبایی شناسانه خواهیم داشت.
در ادامه یکی از خبرنگاران از امیر اسلامی عضو هیئت داوران پرسید.آیا تاکید سن صرفا بر روی آهنگسازان خواهد بود؟وی در این باره گفت: اصولا تاکید بر روی سن نخواهد بود. و ما شرط سنی را بیشتر مخصوصا آهنگساز فرض کردیم در ادامه صحبت های امیر اسلامی حمیدرضا دیربازر گفت: خوشبختانه در چند سال اخیر شاهد ارتقای چشمگیر توانمندیهای جوانان در عرصه نوازندگی کلارینت بودیم.
در ادامه این نشست یکی از خبرنگاران درباره نوع نگاه احمد پژمان به موسیقی تلفیقی از این آهنگساز برجسته پرسید. چه تضمینی وجود دارد که مسیری که از سال ها قبل در موسیقی تلفیقی ما ایجاد شده با ادامه این حرکت به همان سیر نزولی و افتادن در ورطه ابتذال دچار نشود؟ که احمد پژمان در پاسخ به این پرسش اینگونه پاسخ داد: هدف ما به موسیقی خود محل گذاشتن است و من شخصا موسیقی تلفیقی را موسیقی غیر علمی می دانم.
در ادامه حمیدرضا دیبازر در پاسخ به پرسش خبرنگار موسیقی ایسکانیوز مبنی بر اینکه چگونه است وقتی احمد پژمان از موسیقی تلفیقی با عنوان غیر علمی نام می برد شما که عملا به واسطه گروه فوژان و نگاه تلفیقی به جامعه موسیقی شناخته شده ای حاضر شده اید داور این مسابقه شوید،با دیدی کاملا انتقادی نسبت به صحبت های پژمان گفت : یکسان نبودن نگاه های زیبایی شناختی و مشخص نبودن تعاریف و مفاهیم در ایران نیازمند تلاش هایی ریشه ای و فرهنگی است.
وی با دفاع از جنبه علمی موسیقی تلفیقی به آثار هنرمندانی چون فیلپ گلاس و راوی شانکار اشاره کرد و پرسید: مگر می توان آنها را غیر علمی فرض کرد؟
حمیدرضا دیبازر ادامه داد: موسیقی مدرن با توجه به محدودیت های قبلی مان در بین جوانان بسیار مورد توجه است و باید این فضا را در اختیار آنان قرار داد که تجربه کند.
در ادامه پاسخ دیبازر به خبرنگار موسیقی ایسکانیوز، هوشنگ کامکار گفت: در هر نوع از موسیقی آثار با ارزش، هنری، با تکنیک بالا وجود دارد حتی می توان در موسیقی پاپ هم شاهد آثاری فاخر باشیم.
این استاد موسیقی در ادامه صحبت های خود از مولفه های تکنیک، خلاقیت و وفاداری به سبک و مصالح شخصی به عنوان اصلی ترین موارد نیل به آثاری ارزشمند و درخور توجه نام برد.
در ادامه این نشست یکی از خبرنگاران از احمد پژمان پرسید که احیای مجدد ارکستر سمفونیک تهران را چگونه ارزیابی می کنید.وی گفت: در صورت احیای ارکستر سمفونیک هم اتفاقی نمی افتد ارکستر سمفونیک ما مشکل رهبری دارد رهبران جوان این ارکستر بیشتر در پی عرض اندام در عرصه بین المللی هستند و این نگاه رهبر محور بزرگترین لطمه را به ارکستر سمفونیک ما زده است. شخصا از نبود ارکستر سمفونیک ناراحت نیستم چون خیری از این ارکستر در طول این سال ها ندیدم. احمدپژمان که نبود شرایط مساعد اجتماعی در گذشته را از عمده ترین دلایل عدم توفیق موسیقی ایران در عرصه های بین المللی می داند خاطرنشان کرد که با توجه به مشکلات ساختاری و فرهنگی ارکسترها در ایران بعید میدانم هیچ رهبر برجسته بین المللی حاضر به همکاری طولانی مدت با این ارکستر باشد.
در پایان این نشست خبرنگار موسیقی ایسکانیوز از احمد پژمان پرسید آیا به نظر شما بضاعت تکنیکی و نوازندگی هنرمندان ایرانی به قدری ضعیف است که برای رسیدن به یک اثر ارزشمند می بایست دست به دامن نوازندگان خارجی شد؟
احمد پژمان با تاکید بر توانمندی نوازندگان ایرانی مشکلات سخت افزاری از قبیل استدیوی ضبط از مهمترین مشکلات موسیقی در ایران دانست.
