احمد پژمان، رئیس هیئت داوران، در ابتدای این نشست خبری گفت: چندماه پیش که آقایان دیبازر، اسلامی و هنرمند بانی این کار شدند و قرار شد، این دو سالانه را برگزار کنند. اندکی فکر کردم و در ابتدا پاسخ منفی دادم؛ اما وقتی بیشتر تأمل کردم و با خود گفتم در دورهای که موسیقی علمی مورد توجه قرار نمیگیرد، بهتر است که در این رویداد حضور داشته باشم.
وی افزود: وقتی میشنیدم که دانشجویان برای این دوسالانه مشغول به کار هستند، بسیار خوشحال میشدم؛ چرا که اکثر کسانی که موسیقی غربی کار میکنند، باید توجه داشته باشند که موسیقی وطنی خودمان هم در کارهایشان استفاده کنند، در هر گوشهای از مملکت ما موسیقی شنیدنی وجود دارد که میتوان از آنها استفاده کرد.
این آهنگساز پیشکسوت ادامه داد: خوشحالم که کسانی در این دوسالانه حضور پیدا خواهند کرد که جایی برای عرضه هنرشان تاکنون نداشتهاند و این محفل امید کوچکی را در دلشان ایجاد میکند که کارهایشان را در آن عرضه کنند.
پژمان در ادامه، درباره ارکستر سمفونیک تهران گفت: در ایران، ارکستر در دست رهبر آن است. مثلا یک رهبر جوان را میآورند که تازه میخواهد تجربه کسب کند. رهبر درجهی یک هم، ارکستر سمفونیک تهران را رهبری نمیکند. خیلی از آدمهای بیتجربه آمدند و با ارکستر سمفونیک رهبری یاد گرفتند، چون ارکستر ضعیف بود.
وی ادامه داد: این موضوع دو دلیل دارد که مورد اول، خودخواهی رهبران است. آنها میخواهند خودشان را مطرح کنند و بعد در کشور دیگری روی صحنه بروند. اگر هم ارکستر سمفونیک داشته باشیم، همه میخواهند کارهای کشورهایی را اجرا کنند که میخواهند چند سال بعد، ارکستر آن کشور را رهبری کنند. البته ارکستر ملی، تمرینهای خوبی با بردیا کیارس داشت و خیلی خوب پیشرفت کرده بود.
وی در ادامه با اشاره به این نکته که باید موسیقی وطنی مان در بین آهنگسازان جوان جا بیفتد، گفت: باید این فکر و این ایده را جا بیندازیم که موسیقی سمفونیکمان هم میتواند گرایشاتی از موسیقی ملی خودمان داشته باشد، ما باید برای مردم خودمان موسیقی بنویسیم تا آنها با آن بیشتر احساس نزدیکی کنند و عدهای از آهنگسازان جوانمان را به این سمت سوق دهیم.
پژمان با اشاره به خاطراتی از دوران جوانیاش گفت: من در محیطی بزرگ شدم که خجالت میکشیدم ویولن در دست بگیرم و از هر محلهای که رد میشدم با ترس و لرز میگذشتم وقتی موسیقی کلاسیک در آن زمان از رادیو پخش میشد مردم واکنش مثبتی نسبت به آن نداشتند و رادیو را خاموش میکردند تا اینکه بعداً اندکی دیدگاهها نسبت به موسیقی کلاسیک تغییر کرد.
وی افزود: من چشمم آب نمی خورد که ارکسترهایی که قرار است مجدداً راه بیفتد کارآمد باشند. بسیاری از رهبران ارکستری که تاکنون رهبری ارکسترهای سمفونیک را بر عهده داشتند فقط آمده بودند که یاد بگیرند و خودشان را در واقع عرضه بکنند. حال این سوال مطرح میشود که اگر ارکستر هم داشته باشیم می خواهند چه کار مهمی انجام دهند؟ در این چند سال که ارکسترها مشغول بودند خروجی چندانی نداشتند.
پژمان با اشاره به بازدیدش، از ارکستر سمفونیک قطر نیز گفت: چند سال پیش شاهد اجرای ارکستر قطر بودم که به نظر من یکی از بهترین ارکسترهاست چرا که همه امکانات را در اختیار دارند. در کل من خیلی ناراحت تعطیلی ارکستر سمفونیک نیستم.
وی ادامه داد: در گذشته موسیقیدانهای درجه یکی بودند که با واسطه هنرشان مطرح میشدند؛ اما امروز اگر کسی می خواهد مطرح شود تنها با شارلاتان بازی موفق به انجام این کار میشود و از همه وسایل از فیسبوک و یوتیوب و گفتوگو با شبکههای خارجی و غیره استفاده میکند، تا خودش را عرضه کند.
این آهنگساز، در ادامه با بیان اینکه متاسفانه ما جایی نداریم که موسیقیمان را بتوانیم در آن ضبط کنیم، گفت: متاسفانه استودیوها و امکانات صدابرداری اصلاً مناسب نیست و در هیچکدام از این استودیوها نمیتوان صدای خوبی را شنید.
پژمان در پایان، در پاسخ به پرسشی، مبنی بر اینکه آیا در سالهای آینده، امکان دارد، سازبندی که برای آهنگسازان انتخاب شده، تغییر بکند، گفت: ممکن است در سالهای آینده بگوییم که فقط با سازهای ایرانی آهنگسازی بکنید و این طور نیست که ثابت باشد.
امیر هوشنگ کامکار، عضو هیئت داوران
امیر هوشنگ کامکار، عضو هیئت داوران، در ادامه این نشست خبری گفت: چیزی که از همه مهمتر، در این دو سالانه است، این است که کاملاً به صورت مستقل برگزار میشود و این باعث خوشحالی است که من در این دو سالانه حضور دارم. وقتی نام استاد پژمان بیاید هر مسابقه و هر جشنواره دیگر را تحت تاثیر قرار میدهد، برای من افتخاری است که در کنار استاد پژمان حضور داشته باشم.
کامکار، اظهار داشت: در هر نوع موسیقی، موسیقی با ارزش و با تکنیک وجود دارد، شما فکر نکنید کسی که سمفونی میسازد الزاماً کار با ارزشی انجام میدهد، ممکن است اثری که او ارائه میدهد برای یک دقیقه هم قابل شنیدن نباشد از طرفی موسیقی پاپ میتواند موسیقی با ارزشی باشد و دیگر گونههای موسیقی نیز میتواند با ارزش باشد.
وی در پایان، ضمن گلایه از برخی رسانهها نیز گفت: متاسفانه برخی از رسانهها پیگیر موضوعات و اتفاقهایی که پیرامون موسیقی میافتد نیستند. مثلاً وقتی عنوان میشود من جایزه دانشگاه هاروارد را گرفتم کسی پیگیری نمیکند که آیا او واقعاً این جایزه را گرفتهاند یا خیر، رسانهها باید جلوی این شارلاتان بازیها را بگیرند.
امین هنرمند، دبیر دوسالانه و عضو هیئت داوران
امین هنرمند، دبیر دوسالانه و عضو هیئت داوران، در ادامه، طی سخنانی گفت: اولین اتفاق مثبت و خوبی که این دوسالانه میتواند ایجاد کند این است که برای جوان ها ایجاد انگیزه بکند برای تولید یک اثر. ما قصد داریم آثار برگزیده را هم در قالب کنسرت و هم در قالب سیدی عرضه بکنیم ، همه این امور باعث میشود که جوانها تجربه آهنگسازیشان را بالا ببرند.
وی ادامه داد: امسال مسابقه در قالب «کوئینتت کلارینت» برگزار میشود، اما ترکیب سازی هر سال به این صورت نیست و تغییر خواهد کرد. در نهایت هم آثاری انتخاب میشوند که در چارچوب باشند.
این عضو هیئت داوران، در ادامه افزود: این مسابقه چند جنبهی مثبت دارد؛ نخست، ایجاد انگیزه برای تولید یک اثر که باعث رقابت میشود و دوم، برگزاری یک کنسرت برای اجرای آثار منتخب و ضبط آنها.
حمید رضا دیبازر، عضو هیئت داوران
حمید رضا دیبازر، یکی دیگر ازاعضای هیئت داوران، در پایان این نشست خبری گفت: برای نوازندگان قطعات موسیقی، محدودیت سنی وجود ندارد. دربارهی انتخاب ساز کلارینت نیز باید بگویم که در سالهای اخیر، نوازندگان خوبی همراه مدرسان حرفهای در این عرصه وارد شدهاند و مطمئن باشید که نتیجهی کار، خوب است.
