نوای موسیقی گرگان با ملودی كلاسیك شب گذشته اول تیرماه در هفته موسیقی معاصر تهران در تالار رودکی به صدا درآمد.
تالار رودكی تهران شامگاه یكشنبه اول تیرماه در ادامه هفته موسیقی معاصر تهران میزبان شب محمد سعید شریفیان با اجرای قطعاتی از موسیقی كلاسیك بود.
نخستین قطعه اجرا شده “فانتزی برای پیاون” با اجرای بهنام ابوالقاسم بود. قطعهای كه حدود سهسال پیش نوشته شد و شامل قسمتهایی با تضاد بسیار است. بیشتر زمان این قطعه در ریتم شش و هشت بود و از دو موتیف متفاوت تشكیل شده بود. زیربنای این قطعه بیشتر از موسیقی ایرانی برگرفته شده و از جمله ویژگیهای آن ملودیسازی بسیار فشرده و البته همراه با فضایی شاعرانه و احساسی بود.
قطعه بعدی “كوارتت زهی” با اجرای ویلن، ویولا و ویولنسل كه شامل فضایی پرحركت و پر انرژی اما در عین حال احساسی بود. این قطعه دارای بیانی شاعرانه بود كه اعضای گروه به خوبی از عهده اجرای آن برآمده بودند.
“نكتورن برای فلوت و پیانو” سومین قطعهای اجرای شده در شب محمدسعید شریفیان بود. این قطعه كه توانسته بود رتبه نخست جشنواره آهنگسازی موسیقی معاصر برای گروههای آنسامبل در هدرزفیلد را بدست بیاورد از تركیب پنتاتونیزم و كروماتیزم متشكل گردیده بود.
“ویولن سولو” با اجرای تینا جامه كرمی یكی دیگر از قطعات اجرا شده در این كنسرت بود. این قطعه مبتی بر یك تصویرسازی توسط آهنگساز است كه به گفته خود ” امواج باد در بادبان كشتی در اقیانوس كه آن را به آرامی در آبها به جلو حركت میدهد…”
آخرین قطعه اجرا شده در بخش اول هم “غزل(Ballad for piano)” بود كه آهنگساز آن را یك تصویرسازی از “حوض آبی رنگ كوچك و ارتعاش لطیف آب در آن…” عنوان كرده بود.
اجرای بخش اول به خوبی توانست نظر حاضران در سالن را به خود جلب كند و آنها با تشویقهای خود از گروه استقبال كردند. بخش دوم اما با اجرای قطعه “تصاویر روستایی” آغاز شد. این قطعه شامل چهار بخش بود كه همگی آنها در دهه 60 آهنگسازی شده بودند.
این قطعه تا به امروز در كشورهای مختلف جهان اجرا شده و یكی از اجراهای آن مربوط به رادیو سراسری ایروان است. آهنگسازی و تم اصلی این قطعه بدون بهرهگیری از ملودیها و یا ریتمهای موسیقی محلی ایران است ولی در اصل در سیاق این سبك موسیقی آهنگسازی شده است.
هر چهار قسمت اجرا شده در این قطعه نوشتاری بسیار ساده و بدون تكنیكهای پیچیده برای ترسیم سادگی و آرامش فضای روستایی ایران داشتند. برخی از قسمتهای این قطعه شبیه به موسیقیهای نواحی مختلف ایران بود و سعی بر تصویرسازی از آنها كرد.
برای مثال به گفته آهنگساز قسمت نخست این قطعه شب تابستان گرم، صدای چراغ زنبوری، اصوات طبیعی و حشرات و سكون زمان در یك روستا را تجسم كرده است.
در ادامه “دوو برای كلارینت و پیانو” اجرا شد. از جمله نكات قابل توجه این بخش اجرای خوب سایوری شفیعی بود. “كویر” با تكنوازی پیانو نیز از دیگر قطعاتی مبتی بر تصویر سازی بود.
آهنگساز درباره این قطعه نیز آورده بود: “افقی باز و گلبرگهای زرد كوچكی، روییده از بوتههای خار، سرمست و رقصان در نسیم ملایم كویر، گرم سماع در چرخه هستیاند”
قطعه “سونات برای فلوت و پیانو” آخرین اثر آهنگساز در ادامه با دو نوازی شقایق صادقیان (فلوت) و بهنام ابوالقاسم (پیانو) اجرا شد. آخرین قطعه هم به اجرا “چهار قطعه گرگانی” اختصاص داشت كه به خوبی با اجرای گروهی به صدا در آمد. این قطعه بر اساس چهار ملودی از موسیقی خطه گرگان ساخته شده و از ملودیهای كتاب روحالله خالقی از موسیقی مازندران انتخاب و استخراج شده است. هر یك از بخشهای این قطعه فضای متفاوت از موسیقی گرگان را ترسیم كردند.
بخشهای چهار گانه این قطعه شامل زیبا جان، نوای عروسی، نرگس غلهانی و ورساقی بودند. نكته جالب این كه این قطعات برای كوارتت زهی، كلارینت و هارپ نوشته شده است كه به دلیل نبود هارپ از گیتار استفاده شده بود.
