فانتزی ایرانی سورپرایز نوازنده مشهور تار برای جشنواره «رنگ موسیقی»؛کیوان ساکت: اینطور وانمود شده که موسیقی بدون خواننده یعنی هیچ!

9 ژوئن,2014 سازخانه طهران | اخبار هفته - فانتزی ایرانی سورپرایز نوازنده مشهور تار برای جشنواره «رنگ موسیقی»؛کیوان ساکت: ا‎

aaa_38

فانتزی ایرانی سورپرایز نوازنده مشهور تار برای جشنواره «رنگ موسیقی»؛کیوان ساکت: اینطور وانمود شده که موسیقی بدون خواننده یعنی هیچ!

ساعت ۲۲ روز ۲۲ خرداد، تالار وحدت در قالب جشنواره «رنگ موسیقی» میزبان کنسرت کیوان ساکت و گروهش می‌شود. جشنواره رنگ موسیقی به‌عنوان یک فستیوال خصوصی امسال اولین دوره خود را پشت سر خواهد گذاشت. به همین بهانه با کیوان ساکت آهنگساز و نوازنده موسیقی ایرانی گفت‌وگویی انجام داده‌ایم و در آن راجع به علت حضورش در جشنواره «رنگ موسیقی»، رپرتواری که برای این اجرا در نظر گرفته و برنامه‌های آتی‌اش سخن گفته‌ایم:…

  • - در آغاز کلام با توجه به اینکه در جشنواره موسیقی فجر سال گذشته شرکت کردید و یکی از بهترین اجراها را هم داشتید چرا حاضر شدید در جشنواره «رنگ موسیقی» که برگزاری آن را بخش خصوصی به عهده دارد شرکت کنید؟

من پیش از این هم سابقه همکاری با آقای میرمحمدی را داشتم و از این همکاری راضی بودم. نحوه برخورد و عملکرد ایشان به عنوان تهیه‌کننده فعال در بخش خصوصی موسیقی قابل‌توجه است. درباره شرکت در جشنواره رنگ موسیقی هم چند ملاقات با ایشان داشتم و طی این جلسات متوجه شدم دید ایشان برخلاف باور موجود مادی نیست و ارائه کار هنری برایشان در اولویت اول قرار دارد. درواقع از شخصیت ایشان به عنوان تهیه کننده بخش خصوصی خوشم آمد. بنابراین من هم سعی کردم با حضور خودم و گروه بزرگی که برای این اجرا در نظر گرفته‌ام سهمی را از کار پرزحمتی که آقای میرمحمدی بر دوش گرفته به عهده داشته باشم.

  • - با توجه به هدف اصلی برگزاری این جشنواره که شناساندن رنگ‌های مختلف موجود در موسیقی این سرزمین است تفاوت اساسی رپرتوار گروه‌تان با شیوه مرسوم در کنسرت‌های موسیقی ایرانی را در چه چیزی می‌دانید؟

رپرتواری که در برای این اجرا در نظر گرفته‌ام با آنچه تحت عنوان موسیقی کلاسیک ایرانی در داخل و خارج ایران برگزار می‌شود متفاوت است. آنچه در این عرصه مرسوم بوده معمولاً به این صورت بوده که نوازنده‌ها و خواننده در قالب یک گروه یا کاملاً ایرانی می‌نواختند، یا تلفیقی و یا با یک ارکستر کاملاً ایرانی کنسرت برگزار می‌کردند. در این برنامه‌ها طراح رپرتواری را انتخاب می‌کرد که بر اساس آن کار را با یک پیش‌درآمد آغاز می‌کردند با ساز و آواز ادامه می‌دادند. تصنیف و چهارمضراب  و… هم در این برنامه اجرا می‌شد. بنابراین حجم بسیار زیادی از زمان کنسرت صرف برنامه ساز و آواز می‌شد و 2 نفر به مدت 20 دقیقه ساز و آواز اجرا می‌کردند. بنابراین در چنین شرایطی بار کار گروه سبک می‌شود. از سوی دیگر معمولاً رپرتوار به نحوی انتخاب می‌شد که کارها در یک دستگاه ارائه شود و گوشه‌های مختلف یک دستگاه به مرحله اجرا گذاشته می‌شد.