مدیرعامل خانه موسیقی ایران با بیان اینکه امروز وضع آواز آشفته و نابهنجار است، گفت: باید برای احیای این میراث معنوی تلاش کنیم و گوش ها را با آن آشتی دهیم.
حمیدرضا نوربخش شامگاه جمعه در آیین یادمان احمد ابراهیمی استاد فقید آواز ایران که با حضور هنرمندان و شاگردان وی در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد، اظهار کرد: مقوله آواز به سمت انزوا حرکت می کند، وضع آواز نابهنجار و آشفته است و همه ما وظیفه داریم که به آن توجه کنیم.
نوربخش با بیان اینکه جان مایه و جوهره موسیقی ایران ساز و آواز است، افزود: همیشه افرادی که به توان، قدرت و مرتبه بداهت می رسیدند به آنان استاد می گفتند، حال امروز چه بر سر ما و جامعه ما آمده که تحمل شنیدن آواز کم شده و آنقدر مردم ما به آواز بی توجه شدند.
وی با طرح این سوال که چه بر سر ما آمده که انقدر مردم به سمت ریتم های آنچنانی گرایش پیدا می کنند؟،ادامه داد: گوش ها در حال فاصله گرفتن از آواز هستند.
مدیرعامل خانه موسیقی بیان کرد: نمی خواهم مقولات موسیقی را نادیده بگیرم، تمام بخش های موسیقی ما ارزشمند است اما اصل و جان مایه موسیقی ما، آواز است که همه باید به آن توجه کنیم.
نوربخش گفت: همان طور که برای تغییرات زیست محیطی و حفظ میراث فرهنگی مدام در جامعه زنگ خطر ایجاد می شود و این همه نگران هستیم باید برای فراموشی آواز نیز زنگ خطری ایجاد شود.
وی افزود: بخش اعظم میراث فرهنگی و میراث معنوی ما موسیقی و ساز و آواز است و همه و هر کسی که دلش برای موسیقی و فرهنگ و هنر می تپد باید ساز و آواز را ارج نهد، متاسفانه در رسانه ملی، وضع معلوم است.
این هنرمند با مقایسه وضع موسیقی در گذشته و اکنون ادامه داد: توجه رسانه ملی به موسیقی که معلوم است! سخنی در این باره نمی گویم.
نوربخش اظهار کرد: امروز از لحاظ موسیقی و آواز چه بر سر ما آمده، همه ما به خصوص جوانان باید به این بخش توجه کنیم.
وی با بیان اهمیت آواز در موسیقی ایران گفت: تمام ارزش و عیار خواننده به آواز است که عرضه می کند، تمام تصنیف، ملودی، موسیقی و آهنگ اثر ارزشمند آهنگساز است، وظیفه آهنگساز تولید خواننده نیست آنچه خواننده تولید می کند، آواز است.
نوربخش افزود: ما وظیفه داریم گوش ها را با آواز آشتی دهیم و به فریاد این بخش مهم میراث معنوی و ارزشمند برسیم و آن را احیا کنیم.
وی با بیان خاطره ای از آشنایی خود با استاد احمد ابراهیمی اظهار کرد: قبل از اینکه این استاد را ببینم با صدای او آشنا شدم، صدای ابراهیمی خسته اما سبک و سیاق خاصی داشت و وقتی که او را دیدم دریایی از فضیلت و انسانیت در ذهنم مجسم شد که در کمتر کسی این فضایل انسانی را دیده ام و سراغ دارم.
مدیرعامل خانه موسیقی افزود: ابراهیمی شخصیت چند وجهی داشت نمی توان گفت که تنها او ادیب یا موسیقی دان بود، وی ضمن اشراف بسیار به آواز و شعر و ادبیات، به دلیل استادان و پژوهش های بسیاری که در زمینه موسیقی داشت، با ردیف به روایت های مختلف آشنایی داشت.
نوربخش با اشاره به ویژگی های آوازخوانان گفت: برخی از آوازخوانان تنها با شعر به عنوان ابزار برخورد می کنند و برای برخی دیگر شعر دلمشغولی است، ممکن است این دسته از آوازخوانان شاعر نباشند، اما شعر، عروض و قافیه، فنون و بیان آن را می شناسند و از این جهت می توان دریافت که این خواننده آیا روخوانی می کند و یا آنچه می گوید از دل و همه شعورش برمی آید.
وی ادامه داد: وقتی خواننده ای با شعر و ادبیات عجین باشد، می توان او را یک ادیب دانست و ابراهیمی دارای چنین ویژگی هایی بود، درک و فهم تامی نسبت به ادبیات داشت.
وی تواضع، پژوهشگری، مناعت طبع را از دیگر ویژگی های شخصیتی ابراهیمی دانست و اظهار کرد: آنچه که جامعه هنری ما به آن نیاز دارد، فضایل انسانی است که برخی اوقات این ویژگی ها را در نسل جوان کمتر می بینیم.
وی افزود: استاد احمد ابراهیمی تمام ویژگی های اخلاقی را داشت و این ویژگی ها را از استادان خود آموخته بود، وی به دنیا و مظاهر آن بی توجه بود به هیچ وجه به دنیا دلبستگی نداشت و زمانی که با بزرگان همنشینی داشت و مشهور بود، از همه آنان گذشت.
حسن ناهید نوازنده نی نیز در این یادمان به بیان خاطراتی از فعالیت های خود با استاد احمد ابراهیم پرداخت.
در پایان آیین یادمان استاد احمد ابراهیمی استاد فقید آواز ایران، داریوش پیرنیاکان نوازنده تار و علیرضا قربانی قطعاتی را اجرا کردند.
احمد ابراهیمی متولد سال 1305 در اورامانات کردستان و فارغ التحصیل دکترای ادبیات و از اساتید برجسته آواز ایرانی بود. وی سال 1327با استادان بزرگ موسیقی ایران نظیر استادان ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، حسین تهرانی، غلامحسین بنان، ادیب خوانساری آشنا شده و از محضر همگی این بزرگان بهره مند گردید.
او پس از پنج سال که تحت تعلیم آنان قرار می گیرد اولین برنامه رادیویی خود را با محمود ذوالفنون در رادیو تهران اجرا کرد که مورد تشویق و استقبال مردم واقع شد. وی پس از یک سال اجرای برنامه های مختلف موسیقی در رادیو، سال 1333 به ارکستر مرتضی خان محجوبی استاد پیانو منتقل شد و همکاری اش تا سال 1335 با این ارکستر ادامه داشت.
این هنرمند از سال 1342 تا اواخر سال 1354 به سمت رئیس دفتر اداره کل فعالیت های هنری و از سال 1354 تا اواخر سال 1358 به سمت مدیر امور اداری سازمان ملی فولکلور ایران منتصب و مشغول کار شد.
این هنرمند در فروردین ماه 1359 با تقاضای خودش باز نشسته شد.
ابراهیمی از معدود افرادی بود که در دوران جوانی خود سال ها در کنار غلامحسین بنان به فراگیری آواز ایرانی پرداخت و از اساتید به نام آواز ایرانی محسوب می شد که خوانندگان بسیاری نزد او شاگردی کردند.
زنده یاد احمد ابراهیمی دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود، وی در شامگاه 3 تیرماه 92 در سن 87 سالگی دار فانی را وداع گفت.
